LIMBAFRANCEZA.COM

accourir - a veni în fuga mare

Indicatif présent
j' accours
tu accours
il accourt
nous accourons
vous accourez
ils accourent

Indicatif imparfait
j' accourais
tu accourais
il accourait
nous accourions
vous accouriez
ils accouraient

Indicatif passé simple
j' accourus
tu accourus
il accourut
nous accourûmes
vous accourûtes
ils accoururent

Indicatif futur simple
j' accourrai
tu accourras
il accourra
nous accourrons
vous accourrez
ils accourront

Indicatif passé composé
j' ai accouru
tu as accouru
il a accouru
nous avons accouru
vous avez accouru
ils ont accouru

Indicatif plus-que-parfait
j' avais accouru
tu avais accouru
il avait accouru
nous avions accouru
vous aviez accouru
ils avaient accouru

Indicatif passé antérieur
j' eus accouru
tu eus accouru
il eut accouru
nous eûmes accouru
vous eûtes accouru
ils eurent accouru

Indicatif futur antérieur
j' aurai accouru
tu auras accouru
il aura accouru
nous aurons accouru
vous aurez accouru
ils auront accouru

Subjonctif présent
que j' accoure
que tu accoures
qu'il accoure
que nous accourions
que vous accouriez
qu'ils accourent

Subjonctif imparfait
que j' accourusse
que tu accourusses
qu'il accourût
que nous accourussions
que vous accourussiez
qu'ils accourussent

Subjonctif passé
que j' aie accouru
que tu aies accouru
qu'il ait accouru
que nous ayons accouru
que vous ayez accouru
qu'ils aient accouru

Subjonctif plus-que-parfait
que j' eusse accouru
que tu eusses accouru
qu'il eût accouru
que nous eussions accouru
que vous eussiez accouru
qu'ils eussent accouru

Conditionnel présent
j' accourrais
tu accourrais
il accourrait
nous accourrions
vous accourriez
ils accourraient

Conditionnel passé forme 1
j' aurais accouru
tu aurais accouru
il aurait accouru
nous aurions accouru
vous auriez accouru
ils auraient accouru

Conditionnel passé forme 2
j' eusse accouru
tu eusses accouru
il eût accouru
nous eussions accouru
vous eussiez accouru
ils eussent accouru

Impératif présent
accours
accourons
accourez

Impératif passé
aie accouru
ayons accouru
ayez accouru

Participe présent
accourant

Participe passé
accouru
ayant accouru
étant accouru(e)

Acest verb are doi rr la viitor și condiționalul prezent. 
Se conjugă la fel ca verbul courir ( a alerga ). 
Verbul accourir se conjugă cu avoir când arată acțiunea și cu être când arată starea.

×